Sr. Nirmala is onze contactpersoon voor de meisjes. Sinds 2009 is Fr. Prabakhar dit voor de jongens.  Zij zullen ons informeren over het reilen en zeilen van onze gesponsorde of nog te sponsoren kinderen, over de besteding van het sponsorgeld en dies meer.

Hierover werden met sr. Nirmala goede afspraken gemaakt tijdens ons verblijf in september 2006 en tegelijkertijd werd al het nodige gedaan om dat ook technisch mogelijk te maken. De internetaansluiting van sr. Nirmala werd terug geactiveerd en inmiddels zijn wij met beiden regelmatig online !

Sr. Nirmala van de Franciscan Sisters of St. Joseph uit Chennai, runt als verpleegkundige-  vroedvrouw het kleine St. Joseph’s Hospital en is tevens bezielster van het St. Joseph’s Girls Orphanage.   Sr. Nirmala is reeds vele jaren een vaste waarde in Kamalapuram en heeft door haar dubbele functie al zeer veel kunnen realiseren.

Fr. Prabakhar, een jonge priester van de Roman Catholic Mission, is hoofd van de RCM Primary and High School en van het Holy Spiritboy’s Boarding Home en tevens hoofd van de katholieke geloofsgemeenschap van Kamalapuram.   Gezien hij nog maar pas actief is in Kamalapuram, heeft hij tot op heden nog niet de kans gekregen om geschiedenis te schrijven, maar onze kennismaking met hem in 2010 was in die zin veelbelovend!

De hoofdbekommernis van sr. Nirmala gaat uit naar de gezondheid en de levensomstandigheden van de plaatselijke bevolking, maar daarnaast is zij ook erg begaan met de opvoeding en de toekomst van de meisjes.   Zij is een hardwerkende geëmancipeerde vrouw, opportunist én bij de pinken, die alle kansen aangrijpt die mogelijk kunnen bijdragen tot het bereiken van haar doelstellingen.

Zo zal zij tijdens haar kliniekbezoekjes aan de villages de inwoners niet alleen proberen te overtuigen om hun kinderen naar school te laten gaan, maar geeft ze hen meteen ook een portie lessen in hygiëne mee, vóór de kledingbedeling uiteraard.
 
Vóór de uitbetaling op payday is het moment daar om aan de 12 lady health workers met mondjesmaat een basisopleiding verzorging en medicatie mee te geven.
 
Voor wat de meisjes betreft maakt zij van hun verblijf handig gebruik om hen te overtuigen te blijven studeren, ook na hun vertrek uit de school, zodat ze zouden opgroeien tot zelfstandige vrouwen die in hun eigen onderhoud kunnen voorzien.  Zij zal hen helpen bij het kiezen van een gepaste opleiding (met reële slaagkansen en een mogelijke return naar eigen streek) en in de zoektocht naar een geschikte hogeschool. Zij zal hen in raad en daad bijstaan in verband met mogelijke financiële support of hen helpen bij het bekomen van een studiebeurs aan de dichtstbijzijnde universiteit van Tirupati (170 km verderop).
 
En tenslotte heeft zij er, dankzij externe financiële middelen, voor gezorgd dat vrouwen op het domein een stik- en naaicursus kunnen volgen, dat bezoekers aan het daghospitaal kunnen beschikken over een kookgelegenheid en in de toekomst wil zij de leegstaande kamers van het daghospitaal graag benutten als onderkomen voor dakloze en/of oudere vrouwen.