school en hospitaaldomein

HET SCHOOL-
EN HOSPITAALDOMEIN

Drijvende kracht op dit domein is sr. Nirmala van de Franciscan Sisters of St. Joseph, Chennai.
Zij is verpleegkundige-vroedvrouw.
Haar werkdomein is het kleine St. Joseph’s Hospital, maar zij is eveneens de bezielster van het St. Joseph’s Girls Orphanage.

Zij zorgt als een moeder voor de meisjes en helpt hen een menswaardige toekomst uit te bouwen.

In de streek levert zij uniek werk. Samen met een andere zuster runt zij het ziekenhuis, dat vooral dienst doet als daghospitaal. Een vaste dokter is er niet. Het doktershuis staat leeg maar wordt, in afwachting van betere tijden toch nuttig gebruikt als gastenverblijf voor bezoekers-sponsors

Het St. Joseph’s Girls Orphanage werd net als de school opgericht in 1987 en was toen berekend op een capaciteit van 75 meisjes. Nu wonen er gemiddeld 150. Eind 2008 werd een tweede gebouw afgewerkt, dat bijkomend plaats biedt aan 80 meisjes, een project gesponsord door de St. Thomas Stichting uit Nederland. Mooi, maar wel meteen volgeboekt en allicht in 'no time' ontoereikend want de school scoort goed en de kost-school trekt veel kinderen van het platteland aan. Zij kunnen er immers leven in een veilige en nette omgeving en ook de 3 rijstmaaltijden per dag lonken.

Sr. Nirmala beschikt over een jeep en die speelt een belangrijke rol in het succes van het domein. Met de jeep, die ook dienst doet als mobiele kliniek, bezoekt ze constant de 24 'villages' rondom Kamalapuram.

De 'village people' zijn erg gesloten gemeenschappen en contact met hen leggen was zelfs voor haar niet makkelijk, totdat ze een oplossing vond in een door haar uitgedokterd systeem van 'lady health workers'. Deze 12 door haar uitgekozen en opgeleide vrouwen wonen nog steeds in die villages, zij kennen de mensen goed en spreken de stamtaal. In hun bijzijn kan sr. Nirmala tijdens het verzorgen met de mensen praten en grijpt zij deze kans om ouders ervan te overtuigen hun kinderen naar school te laten gaan.

Aan de overkant van de baan, naast de school is er een verblijf voor jongens : het Holy Spiritboy’s Boarding Home (vroeger gekend als Holy Family Boy's Orphanage Home).
Baas bij de jongens is fr. Prabakhar. Hij is directeur van de school en hoofdverantwoordelijke van het jongenshuis.

Zowel het meisjes- als het jongensgebouw voorzien enkel in het strikte minimum nl. ‘een dak boven je hoofd’. En zelfs dat is bij de jongens nog een overschatting. De grote lek in de slaapzaal raakt maar niet hersteld en er zijn geen sanitaire voorzieningen. Oorzaak : gebrek aan geld.

Toch zijn deze gebouwen – hoe primitief ook – belangrijk voor de kinderen van de streek. Immers kinderen die hier verblijven boeken merkelijk betere schoolresultaten dan dorpskinderen, blijven gespaard van kinderarbeid en de meisjes maken minder kans op een vroegtijdig gedwongen huwelijk.

Beide boardings hebben ieder eigen huispersoneel : een kok en toezicht(st)ers, die allemaal erg weinig of niets verdienen maar die stuk voor stuk blij zijn hier, in deze aangename omgeving, te kunnen werken en er soms ook wonen, zoals sr. Limaroos.

Sr. Limaroos is de ‘moeder’ van onze meisjes.

De school zelf bestaat uit 2 gebouwen : een laagbouw voor de lagere school en een gebouw met 1 verdieping voor de middelbare school. Tussen beide staat een groot podium.

Langs deze kant van het domein is er nog een zeer pittoresk kerkje, de directeurswoning, enkele bijgebouwen en vele, vele, heiligenbeelden.

Ook een kleine grot van Lourdes ontbreekt niet.

Speelterrein meisjes

Terug naar de overkant van de weg staat er tussen het doktershuis en het St. Joseph’s Hospital nog een klein losstaand keukengebouwtje. Hier kunnen bezoekers van het hospitaal, die vaak een lange voettocht afgelegd hebben, zelf een potje koken. Dit keukentje werd tijdens ons verblijf in september 2006 plechtig ingewijd.

Misschien zullen hier in de toekomst ook ouderen gebruik van kunnen maken want de doorgaans leegstaande kamers (5) van het daghospitaal wil sr. Nirmala asap benutten als 'shelter' voor dakloze vrouwen. Zij wacht enkel nog op de goedkeuring van de communauteit.

Naast dat alles is er op het domein nog een naaiatelier, eveneens door sr. Nirmala in het leven geroepen. Hier kunnen een 12-tal vrouwen uit de dorpen of drop-outs terecht voor een stik- en naaicursus, zodat zij niet langer financieel afhankelijk zijn van anderen of van de bedelstaf. Dat dit een enorme ommekeer kan teweeg brengen in het leven van die vrouwen en dat van hun kinderen bewijst het verhaal van Devi..

Tenslotte is er nog het kloostergebouw, waar momenteel 3 zusters vertoeven en het poortgebouwtje dat ingericht werd als nieuw lokaal voor Joseph, tuinman annex bode.

En om het plaatje helemaal af te ronden, is er nog de koe, melkleverancier van dienst, de kippen en de kalkoen, voorzieners van eieren en uitzonderlijk ook wel eens van vlees.