KAMALAPURAM – the
place to be van Future for Sale
Kamalapuram is een
klein stadje in het district Cuddapah, gelegen in de deelstaat Andhra Pradesh, in Zuid-India. In het centrum wonen slechts een 20.000 mensen maar met de
vele villages erbij geteld telt men al gauw het dubbele. De dichtsbijzijnde echte stad is Cuddapah,
met ruim 125.000 inwoners, een heuse kliniek, bankkantoren enz. De
afstand is amper 40 kilometer, maar omwille van de slechte wegen is
dat in tijd wel 1,5 uur ver weg, wat maakt dat Kamalampuram gelegen is in the middle of nowhere.
Kamalapuram is een
voor de streek typisch arm plattelandstadje met een paar winkelstraten, een
postkantoortje, een treinstation en een hindoetempel. Net buiten het centrum is er een hospitaal-
en schoolsite, het is hier dat Future for Sale is ontstaan.
|
|
|
In het centrum
hebben de winkels meer weg van stalletjes en in de wirwar van straten
daar omheen wonen de mensen in 1 of 2-kamerhuizen of in hutten.
Een enkele
uitzondering woont in een heus
huis.
Een winkelier is er
een rijk man.
|

|
|
De werkloosheid is
er zeer hoog, rond de 80 %. Van de
overige 20 % werkt het merendeel, zowel mannen als vrouwen, als dagloner op de rijstvelden rondom
Kamalapuram. Zij verdienen hiermee amper
genoeg om te kunnen voorzien in hun basisbehoeften zoals rijst en een minimum
aan kledij. Een paar schoenen is een
luxeartikel.
|
|
|
In het naburige stadje Yeraguntla is er een
cementfabriek en zijn er steengroeven.
Ook hier zijn de lonen laag, het werk zwaar en onveilig.
Arbeidsongevallen met dodelijke afloop zijn er geen uitzondering.
|
|
|
Vandaag zijn er in Kamalapuram een 10-tal scholen van diverse
pluimage : lagere scholen en middelbare (high
school is met een onvolledige en official
met een volledige cyclus). Deze scholen
zijn openbaar of privé van aard. En dan
is er nog een dure privé English medium school. De voertaal is er Engels.
In alle andere scholen
wordt er onderwezen in Telugu, zo ook in onze
school. Telugu is de officiële
streektaal van Andhra Pradesh. Onze school is een arme–mensen-school en
werd in 1987 opgericht door het bisdom van Chennai, in die tijd een
primeur voor de streek!
Dagelijks komen kinderen
uit Kamalapuram of uit omliggende dorpen meestal te voet, blootvoets of op
teenslippers, naar onze school. Zij
dragen een uniform en hebben een boekentas. Zij zijn trots dat ze naar school
mogen en kunnen gaan. Kinderen die erg
ver wonen worden door de school aangemoedigd om op internaat te komen, maar dat
is voor de ouders lang niet vanzelfsprekend en in de meeste gevallen ook
helemaal niet betaalbaar.
De kinderen komen bijna
uitsluitend uit de klasse van de landbouwarbeiders, koelies. Vaak maken zij deel uit van eenoudergezinnen met enkel een
moeder. In de streek is het immers niet ongewoon dat de man het gezin verlaat
om zich weer elders te vestigen of dat hij vroegtijdig werkonbekwaam wordt ten
gevolge van een arbeidsongeval, een ziekte of drankmisbruik. Dat laatste is dan
weer heel dikwijls het gevolg van het niet meer opgewassen zijn tegen de maar
niet wijkende armoede ondanks de geleverde inspanningen, van de frustratie het
gezin niet te kunnen onderhouden. Zowel
mannen als vrouwen zoeken daarom verkeerdelijk soelaas in drank, die ze zelf
stoken of in verdovende planten, die er in het wild groeien of tenslotte in zelfdoding.
Leven in Kamalapuram is geen
pretje; het is er nog letterlijk een struggle
for life.
|