|
KAMALAPURAM – the
place to be van Future for Sale |
|||
|
|||
|
De werkloosheid is er zeer hoog, rond de 80 %. Van de overige 20 % werkt het merendeel, zowel mannen als vrouwen, als dagloner op de rijstvelden rondom Kamalapuram. Zij verdienen hiermee amper genoeg om te kunnen voorzien in hun basisbehoeften zoals rijst en een minimum aan kledij. Een paar schoenen is een luxeartikel. |
|
|
In het naburige stadje Yeraguntla is er een
cementfabriek en zijn er steengroeven. |
Vandaag zijn er in Kamalapuram een 10-tal scholen van diverse
pluimage : lagere en middelbare scholen (high
school met een onvolledige en official
met een volledige cyclus). Deze scholen
zijn openbaar of privé van aard. En dan
is er nog een dure privé English medium school. De voertaal is er Engels.
In alle andere scholen
wordt er onderwezen in Telugu, zo ook in onze
school. Telugu is de officiële
streektaal van Andhra Pradesh. Onze school is een arme–mensen-school en
werd in 1987 opgericht door het bisdom van Chennai, in die tijd een
primeur voor de streek!
Dagelijks komen kinderen
uit Kamalapuram of uit omliggende dorpen, meestal te voet (blootvoets of op
teenslippers) naar onze school. Zij
dragen een uniform en hebben een boekentas. Zij zijn trots dat ze naar school
mogen en kunnen gaan. Kinderen die erg
ver wonen, worden door de school aangemoedigd om op internaat te komen, maar dat
is voor de ouders lang niet vanzelfsprekend en in de meeste gevallen ook
helemaal niet betaalbaar.
De kinderen komen bijna
uitsluitend uit de klasse van de landbouwarbeiders,
koelies. Vaak maken zij deel uit van eenoudergezinnen met enkel een
moeder. In de streek is het immers niet ongewoon dat de man het gezin verlaat
om zich weer elders te vestigen of dat hij vroegtijdig werkonbekwaam wordt door een arbeidsongeval, een ziekte, drankmisbruik
of drugs. De drank stoken ze zelf en de verdovende planten groeien er in
het wild. Dergelijke wanhoopsdaden zijn heel dikwijls het gevolg van het niet meer opgewassen zijn tegen
de armoede ondanks de geleverde inspanningen en de frustratie het
gezin niet te kunnen onderhouden. Niet uitzonderlijk leidt het zelfs tot zelfdoding.
Leven in Kamalapuram is geen
pretje; het is er nog letterlijk een
struggle
for life.