KAMALAPURAM – the place to be van Future for Sale
 
Kamalapuram is een klein stadje in het district Cuddapah in de deelstaat Andhra Pradesh, in Zuid-India.  In het centrum wonen slechts een 20.000 mensen, maar samen met de vele villages bedraagt het aantal zeker het dubbele. De dichtstbijzijnde echte stad is Cuddapah
, met ruim 125.000 inwoners, een heuse kliniek, bankkantoren enz. De afstand is nauwelijks 40 kilometer, maar door de slechte wegen is dat in tijd wel 1,5 uur ver weg, wat maakt dat Kamalampuram gelegen is in the middle of nowhere.
 
Kamalapuram is een voor de streek typisch arm plattelandstadje met een paar winkelstraten, een postkantoortje, een treinstation en een hindoetempel. Net buiten het centrum is er een hospitaal- en schoolsite, het is hier dat Future for Sale is ontstaan.

In het centrum hebben de winkels meer weg van stalletjes en in de wirwar van straten daar omheen wonen de mensen in zeer kleine huisjes (1 of 2 kamers) of in hutten. 

Slechts enkele bevoorrechten wonen  in een heus huis en een winkelier is een rijk man.  

Winkeltje

De werkloosheid is er zeer hoog, rond de 80 %.  Van de overige 20 % werkt het merendeel, zowel mannen als vrouwen,  als dagloner op de rijstvelden rondom Kamalapuram. Zij verdienen hiermee amper genoeg om te kunnen voorzien in hun basisbehoeften zoals rijst en een minimum aan kledij. Een paar schoenen is een luxeartikel.

Yeraguntla

In het naburige stadje Yeraguntla is er een cementfabriek en zijn er steengroeven.
Ook hier zijn de lonen laag, het werk
zwaar en onveilig. 
Arbeidsongevallen met dodelijke afloop zijn er geen uitzondering.

Vandaag zijn er in Kamalapuram een 10-tal scholen van diverse pluimage : lagere en middelbare scholen (high school  met een onvolledige en official met een volledige cyclus).  Deze scholen zijn openbaar of privé van aard.  En dan is er nog een dure privé English medium school. De voertaal is er Engels.

In alle andere scholen wordt er onderwezen in Telugu, zo ook in onze school. Telugu is de officiële streektaal van Andhra Pradesh. Onze school is een arme–mensen-school en werd in 1987 opgericht door het bisdom van Chennai, in die tijd een primeur voor de streek! 

 
Dagelijks komen kinderen uit Kamalapuram of uit omliggende dorpen, meestal te voet (blootvoets of op teenslippers) naar onze school. Zij dragen een uniform en hebben een boekentas. Zij zijn trots dat ze naar school mogen en kunnen gaan. Kinderen die erg ver wonen, worden door de school aangemoedigd om op internaat te komen, maar dat is voor de ouders lang niet vanzelfsprekend en in de meeste gevallen ook helemaal niet betaalbaar.

 
De kinderen komen bijna uitsluitend uit de klasse van de landbouwarbeiders, koelies. Vaak maken zij deel uit van eenoudergezinnen met enkel een moeder. In de streek is het immers niet ongewoon dat de man het gezin verlaat om zich weer elders te vestigen of dat hij vroegtijdig werkonbekwaam wordt door een arbeidsongeval, een ziekte, drankmisbruik of drugs. De drank stoken ze zelf en de verdovende planten groeien er in het wild. Dergelijke wanhoopsdaden zijn heel dikwijls het gevolg van het niet meer opgewassen zijn tegen de armoede ondanks de geleverde inspanningen en de frustratie het gezin niet te kunnen onderhouden. Niet uitzonderlijk leidt het zelfs tot  zelfdoding.  
 
Leven in Kamalapuram is geen pretje; het is er nog letterlijk een
struggle for life.